De verkoop van Westerdoksdijk 40

08 mei 2017

In 2000 kocht Olaf Hakenkruger - samen met zijn zakenpartner - het karakteristieke Goedkoopgebouw van Internetbedrijf Lost Boys. Vanaf de bouw in 1960 was dit torentje met brede plint jarenlang het onderkomen van Reederij Gebr. Goedkoop, in die jaren de grootste sleepvaartrederij ter wereld. Olaf vertelt hoe dit stukje “Rotterdam aan het IJ” in september 2016 eigendom werd van Buro Amsterdam.

"Het contact is en blijft leuk. Sterker nog, ik ben net ingestapt in één van hun vastgoedprojecten in Amsterdam."

Werd je vaak benaderd door partijen die het gebouw wilde kopen?
‘Out of the blue’ benaderd worden door investeringsmaatschappijen of tussenpersonen kwam zeker voor. Dat contact was in de regel weinig subtiel. Tijdens een eerste contact werd de vraag “wat is je prijs” vaak meteen gesteld. Dit pand was ons pensioenplan, plannen om te verkopen hadden we eigenlijk nooit. Als je dan na tien keer “nee” gezegd te hebben ook nog als antwoord “je bent niet goed bij je hoofd” te horen krijgt, kan dat erg irritant zijn.

Waarom wilde je het pand uiteindelijk toch verkopen?
De situatie was veranderd. In februari 2016 was mijn reclamebureau net verhuisd naar de begane grond van Westerdoksdijk 40. Mijn zakelijk partner en ik waren inmiddels ieder onze eigen weg gegaan. We hadden al in 2001 de eerste verdieping verkocht aan een advocatenkantoor. Het overige deel van het pand was het enige wat we samen nog deelden. Op dat moment kwamen Willem de Wal en Michiel de Ru van Buro Amsterdam langs. Ondanks dat het antwoord in eerste instantie hetzelfde bleef – geen interesse in verkoop – was het gevoel direct anders. Het ging namelijk ook niet meteen over geld. Daarom hebben we nog een aantal keer afgesproken. Uiteindelijk wilde Buro Amsterdam een serieus bod doen.

Wat was het verschil tussen Buro Amsterdam en andere partijen?
Ik had vanaf het eerste moment een klik met de 2. Het waren eigenlijk gewoon aardige kerels. Ik had helemaal niet het gevoel dat ze alleen maar beter van ons wilden worden. Een gevoel dat ik bij andere partijen wel vaak had. Ze zaten vanaf moment één fair in de wedstrijd en wilden een goede en eerlijke prijs betalen. Omdat het goed voelde, hebben we het hele onderhandelspel eigenlijk niet hoeven spelen. Nu we in hetzelfde pand zitten, zie ik ook wat een hechte, niet hiërarchische club het is. Ze doen echt alles samen. Dat is leuk om te zien.

Heeft Buro Amsterdam je naast een goede prijs te bieden ook nog op een andere manier geholpen?
Toen de deal bijna rond was zeiden Willem en Michiel in één van de gesprekken: “je lijkt niet helemaal tevreden met de deal. Wat is er?” Ik vertelde dat er nog een kleine kink in de kabel zat in de afspraken met de partner. Buro Amsterdam greep in en deed nog een financiële handreiking. Dit was puur een gebaar om de deal net zo positief af te sluiten als we waren begonnen. Dat hadden ze niet hoeven doen.

Heb je nog contact met Buro Amsterdam?
Het zijn natuurlijk nu onze bovenburen, dus we zien en spreken elkaar regelmatig. Het contact is en blijft leuk. Sterker nog, ik ben net ingestapt in één van hun vastgoedprojecten in Amsterdam.